Arrestimi i Youssef Siherit, organizatorit të protestave, la pa udhëzime manifestimet e papritura. Pavarësisht masave të forta sigurie, marshimi në Milano u zhvillua kryesisht paqësor me rreth dhjetë mijë pjesëmarrës.
Youssef Siherit nuk arriti të shkruajë udhëzimet për manifestimin e papritur të së shtunës. Arrestimi bëri që, në mungesë të thirrjeve dhe drejtimeve të tij, atmosfera e protestës të ndryshonte ndjeshëm.
Ishte aq i sigurt dhe i pavëmendshëm ndaj rrezikut sa nuk e kishte parashikuar se mund të arrestohej pikërisht në apartamentin e miqve ku qëndronte me bashkëshorten e tij (edhe ajo nën hetim), jo larg sheshit Corvetto, në zemër të periferisë juglindore të qytetit.
Udhëzimet për manifestimin e papritur të së shtunës nuk u shkruan në tastierë, përpara se ta çonin në Komisariatin e Policisë, ku gjatë pasdites dhe mbrëmjes iu desh t'u përgjigjej pyetjeve të hetuesve, të koordinuar nga prokurorja Francesca Crupi.
Ndalimi i tij për nxitje të kryerjes së veprave penale me qëllime terrorizmi u realizua, por deri vonë gjatë natës, policët dhe prokurorja vazhduan të analizonin me kujdes profilet e tij në rrjetet sociale dhe pajisjet elektronike, në kërkim të bisedave, kontakteve me bashkëpunëtorë të mundshëm dhe mesazheve nxitëse.
Bëhet fjalë për mesazhe të ngjashme me ato që blogeri 30-vjeçar, me origjinë nga Mazzano e provincës së Brescias, ku u kontrollua edhe shtëpia e prindërve të tij marokenë, ish-bashkëpunëtor i gazetave Il Fatto dhe Il Foglio, si dhe ish-studiues me bursë pranë ISPI-së, duhej t'i botonte dje në faqen e Instagramit të Lëvizjes 17 Tetori.
Arrestimi që paralizoi sheshet
Pa thirrjet dhe drejtimin e tij, atmosfera e protestës nuk ishte më e njëjta.
Sigurisht, në një qytet të rrethuar nga masa të forta sigurie që prej mëngjesit dhe të karakterizuar nga urdhrat kufizues dhe ndalimet e kuestorit Bruno Megale ndaj kërkesave të shumta për organizimin e marshimeve, tensioni mbeti i pranishëm gjatë gjithë ditës.
Kjo u vëren nga kontrollet e Policisë Hekurudhore në stacione, kontrollet në rrugë ndaj vajzave dhe djemve me kapuçë ose me maska që mbulonin fytyrën, si dhe nga grumbullimet e qëndrueshme të studentëve neofashistë ose të sindikatave bazë gjatë mëngjesit.
Në fillim të pasdites pati përpjekje për vetëgjyqësi nga një grup ultrasish të Interit, të përforcuar nga persona neonazistë të dhunshëm.
Ata u ndaluan tri herë: në Largo La Foppa, në rrugën Dante dhe në sheshin San Babila, ku për pak sa nuk pati kontakt fizik me disa studentë të kolektivëve.
Në një zonë tjetër, përtej Darsena-s, u arrestuan dy anarkistë me mjete të forta të gatshme për përdorim si armë, si dhe dy shtetasë marokenë me precedentë të shumtë penalë, për plagosje të rëndë (goditje me thikë ndaj dy bashkatdhetarëve të tyre, me shumë gjasë shpërndarës droge), në një zonë ku aktivizmi politik dhe kriminaliteti i rrugës bashkëjetojnë krah për krah, duke treguar një tjetër vatër të mundshme tensioni.
Kur u bë e qartë se sheshi Duomo do të ishte i ndaluar për këdo, duke pasur parasysh praninë masive të forcave të sigurisë, të përforcuara edhe nga pesë automjete të blinduara Lince, të vendosura ndërmjet katedrales dhe Pallatit Mbretëror, grupet e organizuara në mënyrë spontane dhe kolektivët u zhvendosën me nxitim drejt lagjes Brera, duke kërkuar të nisnin një marshim të organizuar në mënyrë spontane.
Dy kordone policësh, karabinierësh dhe efektivësh të Guardia di Finanza-s (Policia Financiare italiane) i rrethuan, fillimisht për të kuptuar qëllimet e tyre.
Më pas, negociatat çuan në zgjidhjen e situatës.
Marshimi ishte kryesisht paqësor (me vetëm një përpjekje për t'u kthyer drejt sheshit Duomo përmes rrugës Corso Venezia, e cila u pengua me forcë nga policia) dhe i konsiderueshëm për nga përmasat, me një kolonë të gjatë prej rreth dhjetë mijë personash.
Kjo turmë arriti deri te hyrja e Politeknikut, në sheshin Leonardo da Vinci, në periferinë lindore të qytetit, përpara se të shpërndahej pa incidente.
Në rreshtat e parë, protestuesit këndonin këngën „Bella Ciao“, brohorisnin slogane kundër Giorgia Melonit dhe valëvitnin flamuj palestinezë. Ndërkohë, në pjesën e pasme të marshimit këndohej himni kombëtar italian, i njohur si Himni i Mamelit.
I vetmi simbol që u vu në shënjestër ishte një pankartë e partisë Lega, e cila u shkëput me jo pak vështirësi dhe iu vu flaka në sheshin Repubblica, mes brohoritjeve festive të turmës.
Sipas shifrave zyrtare, në Milano u regjistruan 3 persona të arrestuar, 41 persona të kallëzuar penalisht, 167 persona të ndaluar në mënyrë parandaluese, prej të cilëve 56 të mitur dhe 43 shtetas të huaj.
